Καθαρματάκι.
Εδώ είσαι. Είσαι κακό παιδί.
Έλα εδώ. Πήδα εδώ.
Πάντα έτσι κάνεις.
Θεέ και κύριε! Θα σκοτωθείς!
Μόνο ο Θεός ξέρει πόσο πολύ σ' αγάπησα.
Κάποιος πέθανε.
- Έχουμε Πεντηκοστή. - Όχι, πρέπει να ήταν κάποιος σπουδαίος,
χτυπάνε οι καμπάνες της μητρόπολης.
Φλορεντίνο, ξάπλωσε.
Ας το κάνουμε πάλι. Σε παρακαλώ!
Για να χτυπάνε έτσι πένθιμα, θα πρέπει να είναι απο κυβερνήτης και πάνω.
ή...
Τι;
Τι συμβαίνει;
Αμέρικα, πρέπει να επιστρέψεις στο κολέγιο.
Θα σε πάει ο οδηγός μου, εγώ πρέπει να κάνω κάτι.
Τα ειλικρινή μου συλληπητήρια.
Ο πατέρας σας, ήταν Άγιος Άνθρωπος.
- Τα συλλυπητήριά μου. - Λυπάμε.
Θα είχαμε ακόμη χολέρα, εάν δεν ήταν αυτός.
Την συμπάθειά μου, κ. Ουρμπίνο.
Πάμε μαμά.
- Θα σας δω μετά, κύριοι. - Τα λέμε σε λίγο.
Μαμά, εάν θέλεις μπορώ να μείνω.
Φερμίνα, περίμενα αυτήν την ευκαιρία 51 χρόνια,
εννιά μήνες και τέσσερεις μέρες.
Τόσο καιρό είμαι ερωτευμένος μαζί σου...
από την πρώτη στιγμή που σε είδα.
Σου επαναλαμβάνω, για μια ακόμη φορά,
την υπόσχεσή μου, για αιώνια πίστη και παντοτινή αγάπη.
Φλορεντίνο Αρίζα...
Φύγε από εδώ!
Φύγε!
Και μην ξαναεμφανιστείς μπροστά μου, για όσα χρόνια σου έμειναν.
και ελπίζω να σου έμειναν λίγα.
Φλορεντίνο Αρίζα!
Φλορεντίνο!
- Αυτό δεν είναι τηλεγράφημα Κάρλος. - Πάμε, πάμε.
Παρέδωσε αυτό σε παρακαλώ, στον κ. Λορέντζο Ντάζα.
Στο παλιό σπίτι, στο πάρκο των Ευαγγελικών.
Νέος στην πόλη, ένα ακατέργαστο διαμάντι.
Έχει μουλάρια, πολλά μουλάρια.
Σ' ευχαριστώ Λοτάριο.
Σ' ευχαριστώ!
Άκουσα, άκουσα, έρχομαι, έρχομαι.
Την προηγούμενη φορά με χρέωσες 400 πέσος,
τα διπλά απ' ότι πλήρωσα για αυτό το μοναστήρι... τι;
- Ο κύριος Λορέντζο Ντάζα; - Ναι.
Ωραία νέα, ωραία νέα!
Δεν έχει απάντηση.
Πρόσεχε τι σχήμα έχει το γράμμα.
Δεν είναι "U" αλλά "A."
παρ...
παρα...
παρανό...
Κύρε, κύριε!
παρανόησα...
Ωραία.
Πολύ ωραία.
Παρανοώ, παρανόησα...
- Τι θέλεις; - Δεν έκανα τίποτε.
Δεν χαιρετάς την μητέρα σου;
Φλορεντίνο, έφαγες;
Έφαγες;
"Φερμίνα Ντάζα,
απ' ότι έχω μάθει,
αυτό είναι το μεγαλοπρεπές...
αθάνατο όνομά σου.
Σου γράφω αυτό σημείωμα
για να σε ενημερώσω...
ότι σε αγαπάω. "
- Δεν έπεσες ακόμη. - Ησυχία!
- Μήπως είσαι άρρωστος; - Όχι.
Μα είσαι τόσο χλωμός, είσαι σίγουρος;
- Δεν είμαι άρρωστος. - Άσε με να πιάσω το κεφάλι σου.
Άσε με να σε δω στο μέτωπο.
Τι γράφεις, βιβλίο;
Όχι, ένα γράμμα.
Όλες αυτές οι σελίδες, για ένα μόνο γράμμα.
Τι είδους γράμμα;
Παναγία μου Παρθένα.
Είναι ερωτικό γράμμα.
Γιέ μου, ποιά είναι;
Την λένε...
Φερμίνα Ντάζα.
Είναι νέοι στην πόλη.
Η μητέρα της έχει πεθάνει, ο πατέρας της έχει μουλάρια.
Και μαμά, ανακάλυψα τον λόγο της ύπαρξής μου.
Μην λες ανοησίες παιδί μου.
Αυτό είναι!
Σήκω, σήκω, σήκω.
Τα μουλάρια έχουν λεφτά.
Αυτή η Φερμίνα Ντάζα, σ' αγαπάει και αυτή;
"Ανακάλυψα..."
Δεν ξέρω, δεν έχουμε μιλήσει ακόμη.
Γι' αυτό της γράφω αυτό το γράμμα.
Εάν βρω ευκαιρία, θα της το δώσω,
αλλά είναι συνέχεια μαζί με την θεία της.
Τότε, η θεία είναι αυτή που πρέπει να κερδίσεις, όχι το κορίτσι.
Αυτός είναι! Το παιδί από το τηλεγραφείο.
Συνέχισε να προχωράς.
- Άσε με να σταθώ δίπλα της. - Όχι!
Δεσποινίς Ντάζα,
το μόνο που ζητώ είναι να δεχτείτε ένα γράμμα από 'μένα.
- Όχι τώρα. - Πότε;
Αργότερα.
Το Σώμα του Χριστού.
- Το Σώμα του Χριστού. - Αμήν.
Καλώς ήρθες Φερνάντο!
Μπαμπά, θα πάω να ευχηθώ
στην Ηγουμένη Καλά Χριστούγεννα.
Αυτή είναι η σπουδαιότερη στιγμή στην ζωή μου.
Δώστο μου.
Ήταν μεγαλύτερο, αλλά το συντόμευσα.
Περίμενε!
Είναι ένα λουλούδι υπόσχεσης.
Πήγαινε.
και μην έρθεις να με ξαναδείς, εκτός και εάν σου το πω εγώ.
Παναγία μου Παρθένα.
Είναι χολέρα γιέ μου, είναι χολέρα.
- Όχι μαμά. - Παιδί μου!
Της έδωσα το γράμμα.
Τώρα πρέπει να περιμένω την απάντησή της.
Εντάξει. Τότε ευχαριστήσου τον πόνο σου.
Εκμεταλεύσου τον τώρα, που είσαι νέος ακόμη.
Και υπέφερε γιέ μου, υπέφερε όσο μπορείς,
γιατί αυτά τα πράγματα δεν κρατάνε όλη σου την ζωή.
Μακάρι να απαντήσει σύντομα.
Δεν θα το κάνει.
Φλορεντίνο!
Τι στο διάολο κάνεις;
Το πλοίο δεν είναι Αμερικάνικο, είναι Αγγλικό.
Είναι το ταχυδρομείο από το Λίβερπουλ. Αγγλία
Έλα εδώ πέρα.
Τι σου συμβαίνει; Αυτό δεν είναι αγάπη.
Είναι τρέλα, δώσε το σε μένα, δώσε το μου.
Ψηλά, ψηλά, ψηλά.
Όχι, περίμενε.
Σήκωσέ την τώρα, άντε.
Τι έχεις πάθει;
Πρέπει να την βγάλεις από την σκέψη σου.
Έλα μαζί μου στο μπουρδέλο εάν...
Ναι;
Πόσο κοστίζει να στείλω ένα τηλεγράφημα
στο Piedras de Moler;
- Piedras de Moler; - Ναι.
Μισό λεπτό να δω.
Δεν... δεν είναι στην λίστα μας.
Δεν... δεν στέλνετε τηλεγρα- φήματα στο Piedras de Moler;
- Όχι. - Τότε...
καλή σας μέρα.
Δεσποινίς!
"Αγαπητέ μου Φλορεντίνο Αρίζα...
Συγνώμη που σε έκανα
να περμένεις τόσο πολύ για την απάντησή μου.
Ζητώ να με συγχωρέσεις.
Σε παρακαλώ, γράψε μου ξανά, σύντομα"
"Εστεμμένη Θεά, εσωκλείω...
κάτι που ξέρω ότι είναι ανεκτίμητο ενθύμιο.
Επίσης γράφω αυτό το ποιήμα, προς τιμήν της αγάπης μου για σένα. "
"Σε σκέφτομαι συνέχεια.
Τώρα που έφτασε η Άνοιξη, η σκέψη σου με γεμίζει ζωντάνια.
Θα σε αγαπώ παντοτινά.
παντοτινά."
- Αυτός είναι. - Φυσικά και είναι αυτός.
-Δεσποινίς Εσκολάστικα;
Δεσποινίς Εσκολάστικα,
πηγαίνετε ποιό πέρα σας παρακαλώ, ώστε να μιλήσω μόνος με την νεαρή κυρία.
Έχω κάτι πολύ σημαντικό να την ρωτήσω.
Τι αναίδεια!
Δεν υπάρχει τίποτε σχετικό με αυτήν που δεν μπορώ να μην ακούσω.
Τότε δεν θα πω τίποτε. Αλλά σας προειδοποιώ,
εσείς θα είστε υπεύθυνη για τις συνέπειες.
- Φερμίνα Ντάζα. - Εδώ είμαι.
Ανταλλάξαμε πολλά γράμματα,
και πεέρασε αρκετός χρόνος.
Για αυτό τώρα...
εστεμμένη Θεά.
Παίρνω αυτόν τον όρκο.
Σου ορκίζομαι αιώνια πίστη και παντοτινή αγάπη,
και ταπεινά σου ζητώ
να μου κάνεις την τιμή να γίνεις γυναίκα μου.
Πρέπει...
χρειάζομαι χρόνο να το σκεφτώ.
Φερμίνα, πες Ναι!
Φερμίνα, μπορεί να μην παντρεύτηκα, αλλά ξέρω από αγάπη.
Ακόμη και εάν πεθαίνεις από τον φόβο,
ακόμη και εάν μετανοιώσεις μετά για αυτό που έκανες,
θα μετανοιώνεις για όλη σου την ζωή εάν τώρα του πεις όχι.
Πίστεψε με, ξέρω τι σου λέω.
Ναι, δέχομαι.
Θα σε παντρευτώ
εάν... εάν μου υποσχεθείς ότι δεν θα με βάλεις να φάω
μελιτζάνες.
Ποιός είναι αυτός; Ποιός είναι;
Ποιός είναι αυτός ο Φλορεντίνο Αρίζα;
Η Ηγουμένη μου είπε ότι και εσύ του έγραψες γράμματα;
Και εσύ... εσύ! Εσύ είσαι η φταίχτρα.
Όχι!
Θεία!
Όχι!
Κόρη μου, άκου τον πατέρα σου.
Άκουσε τον πατέρα σου. Ότι και εάν κάνω,
το κάνω διότι...
επειδή...
Εντάξει, προσπάθησα, αλλά...
αλλά... αλλά πρέπει... πρέπει να εξηγηθώ.
Πρέπει να εξηγηθώ, είναι δύσκολο, γιατί είμαι ένας απλός άνθρωπος.
Από τότε που πέθανε η μητέρα σου,
ήσουν...
Η κόρη ... Η κόρη είναι κόσμημα.
είναι κόσμημα. Εγώ είμαι... ακατέργαστο διαμάντι, αλλά εσύ είσαι...
εσύ είσαι... εσύ είσαι... το Στέμμα.
Και δεν... δεν δουλεύω για μένα.
Δεν ήρθαμε εδώ για μένα, για σένα ήρθαμε.
Για σένα!
Δεν ξέρεις πόσο... πόσο όμορφη είσαι.
Είσαι...είσαι...
πολύ όμορφη για να παντρευτείς ένα χειριστή τηλεγράφου.
Υπάρχουν ποιό σημαντικοί άνθρωποι να ασχοληθείς, και πίστεψέ...απλά πίστεψέ με,
στην ηλικία σου, η αγάπη είναι ψευδαίσθηση.
Χριστέ μου, ορκίζομαι στο όνομα του Χριστού,
σου ορκίζομαι...
Καλή σας μέρα, καλημέρα.
Εσύ και εγώ πρέπει να μιλήσουμε... σαν άνδρες.
Όταν πέθανε η γυναίκα μου, έβαλα έναν στόχο στην ζωή μου.
Έναν σκοπό...
να κάνω την κόρη μου μια σπουδαία κυρία.
Αυτό ήταν δύσκολο για έναν έμπορο μουλαριών σαν και εμένα.
Δεν έχω ξαναπιεί τόσο πρωί.
Καλυτερα ν' αρχίσεις τώρα, θα σου χρειαστεί.
Ήρθα σε αυτήν την πόλη γιατί...
γιατί εδώ υπήρχε η πιθανότητα ενός σπουδαίου γάμου.
Παρουσιάστηκε όμως ένα απρόβλεπτο εμπόδιο
στο σχέδιο για το οποίο πάλευα μια ζωή,...
Εσύ.
Ήρθα λοιπόν να σου ζητήσω με ευγενικό τρόπο.
Φύγε από τον δρόμο μας.
Μίλησες μαζί της;
Όχι για αυτό, αυτό είναι θέμα μεταξύ ανδρών
και θα αποφασιστεί από άνδρες.
Παρόλα αυτά,
δεν μπορώ να σου απαντήσω χωρίς να ξέρω τι σκέφτεται αυτή.
Μην με αναγκάσεις να σε πυροβολήσω.
Πυροβόλησέ με.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δόξα από το να πεθάνω για την αγάπη.
Μάζεψε τα πράγματά σου!
- Που θα πάμε; - Στον θάνατό μας!
Καλύτερα να μου εξηγήσεις, δεν φεύγω.
Πήγαινέ του το τώρα αμέσως.
- Τι είναι αυτό; - Φεύγουν.
Πάνε στην εξοχή.
- Κάνε γρήγορα! - Που πηγαίνετε;
Με πηγαίνει μακριά.
- Κάθισε κάτω! - Φερμίνα.
Μην τολμήσεις να του μιλήσεις!
- Που την πας; - Με πηγαίνει μακριά!
Χάσου από μπροστά μας
Θεία Φερμίνα!
Κυρία, μπορώ να σας βοηθήσω;
Γειά σου πριγκιπέσσα, γιατί ήρθατε εδώ;
Ξαδέρφη Φερμίνα;
Σου έχω μια έκπληξη.
Ξαδέρφη.
Θέλει να ορίσω την ημερομηνία γάμου.
- Θα το κάνεις; - Φυσικά.
Συγνώμη, Δεσποινίς.
Ο πατέρας σου είπε ότι θα σε κρατήσει εδώ τουλάχιστον έναν χρόνο.
Ένας χρόνος δεν είναι τίποτε.
Θα ανταλλάσουμε τηλεγραφήματα, όπως ανταλλάσαμε γράμματα.
Και η αγάπη μας, στο τέλος θα θριαμβεύσει.
Δεν υπάρχει πιο τέλειος άνδρας στον κόσμο από τον Φλορεντίνο Αρίζα.
Εσύ Χιλντεμπράντα, είσαι ερωτευμένη;
Μ' έναν παντρεμένο.
Είκοσι χρόνια μεγαλύτερό μου.
Ανταλλάσετε γράμματα;
Όχι.
Κρυφές ματιές;
Τώρα, όλα φαίνονται δύσκολα και ακατόρθωτα...
αλλά ξέρω ότι πρέπει να μάθουμε να είμαστε ευτυχισμένες χωρίς την αγάπη.
Ευτυχισμένοι χωρίς αγάπη;
Ναι.
Ευτυχία χωρίς αγάπη.
Θέλω να ξαναδιαβάσω και να απορροφήσω...
όλες τις λέξεις που μου έχει γράψει...
ξανά και ξανά. Ελπίζω να επιζήσω.
- Αλλά ο κίνδυνος παραμονεύει παντού. - Φωτιά!
Εάν τα πάθη της δικιάς σου καρδιάς δεν σε σκοτώσουν...
τότε θα το κάνει ο επαναλαμ- βανόμενος εμφύλιος πόλεμος.
Και υπάρχει και η αρρώστια,
που έρχεται στα διαλ- λείματα των αιματοχυσιών,
η θανατηφόρα Χολέρα.
Η κόρη μου είναι...
Είναι πιο δύσκολο να την προβλέψεις, ακόμη και από τον πόλεμο.
Εμφανίζεται απότομα,
και ξαφνικά φεύγει.
- Μπαμπά! Και αυτός πέθανε. - Εμφανίζεται απότομα...
και μετά φεύγει.
Φλορεντίνο!
Εδώ πάνω!
Σταματήστε, σταματήστε, θα είστε και οι τρεις σας, το υπόσχομαι.
Όλα στην ώρα τους.
Λοιπόν, ποια θέλεις να πάρεις;
Όχι, όχι, η πολυαγαπημένη μου επιστρέφει σύντομα.
Πρέπει να μείνω αγνός.
Θα χάσω την παρθενιά μου, μόνο από αγάπη.
Αυτή είναι μια πολύ άσχημη ιδέα.
Μην φύγεις, Φλορεντίνο.
Θα επιστρέψω... αλλά όχι αμέσως.
Πάμε, πάμε.
Τα χειρότερα χρόνια της ζωής μου πέρασαν.
Μετρούσα τα ατέλειωτα λεπτά, ένα προς ένα,
περιμένοντας να επιστρέψει.
Αλλά δεν με νοιάζει.
Θα φυλάω τσίλιες για πάντα.
Εάν χρειαστεί, μέχρι να πεθάνω.
Μένω ξάγρυπνος τα βράδια, δίπλα στον φάρο, περιμένοντάς της.
Η καρδιά μου είναι σαν την θάλασσα... απέραντη και αιώνια,
ακόμη και όταν είναι φορτουνιασμένη σαν τα κύματα που σπάνε με θόρυβο στην ακτή.
Φλορεντίνο, τι γυρεύεις εδώ πέρα;
Ρικάρντο, η κοπέλα που πρόκειται να παντρευτώ, επιστρέφει σήμερα.
Την περιμένω.
Έλα μαζί μου. Έλα!
Ο Ρικάρντο, ο φαροφύλακας, είναι ο μόνος μου φίλος.
Δεν καταλαβαίνει.
Πρέπει να είμαι εδώ, για να γυρίσει.
Σ' εξουσιοδότησα να διαχειριστείς αυτό το σπιτικό...
και σου επέστρεψα τα κλειδιά της ζωής σου.
Εστεμμένη Θεά, είσαι αυτό που έρχεται πριν την Ανατολή.
Σαν την άνοιξη, έχεις ξαναγυρίσει στο νεογέννητο.
Μαμά, μαμά, εδώ είναι! Ναι, ναι, έλα, έλα.
- Και αυτό; Αυτό. - Όχι, όχι, το άλλο εκεί πέρα.
Σ' ευχαριστώ.
Ζαχαρωτά από καρύδες!
Γλυκά για τους αγαπημένους σας.
Ζαχαρωτά από καρύδες!
Η στοά των γραφέων, δεν είναι μέρος για μια εστεμμένη Θεά.
Όχι.
Όχι, σε παρακαλώ.
Ξέχασέ το.
Τι εννοείς "ξέχασέ το";
Μόλις...
Μόλις συνηδειτοποίησα
μόλις σε είδα.
Τι;
Τι συνειδητοποίησες;
Αυτό ανάμεσά μας...
δεν είναι τίποτε παραπάνω από μια ψευδαίσθηση.
Με θόλωσε.
Λυπάμαι.
Τώρα... τώρα μόλις...
το κατάλαβες;
Ναι.
Μόλις σε είδα.
Γιάτρεψέ τον.
Σε παρακαλώ.
- Ο γιατρός Ουρμπίνο; - Είναι απασχολημένος.
- Είναι επείγον. - Όχι, μόνο με ραντεβού.
Χολέρα... η αδερφή μου έχει χολέρα.
Δεν μπορείς να πας έτσι εκεί πάνω, χρειάζεσαι μάσκα.
Είμαι η Χιλντεβράντα Σάντσεζ, ξαδέρφη της ασθενούς.
Είναι πάνω.
Θα ήθελα να είστε εκεί όταν την εξετάζω.
Είναι ο πατέρας της μαζί της.
Ευχαριστώ που ήρθατε.
Προσεύχομαι στον Θεό να μπορέσετε να κάνετε κάτι.
Λένε πως ξέρετε περισσότερα για την χολέρα από...
Κάτω από την γλώσσα.
Είχαμε εμετό;
- Πόσες φορές; - Δύο.
Διάρροια;
- Πολύ; - Δεν...
- Τι; - Δεν ξέρω. Δεν είχα ποτέ ξανά.
Σηκωθείτε, παρακαλώ.
Είναι εντερική μόλυνση.
Τι; Δεν είναι χολέρα;
Όχι. Θα δώσω αγωγή.
Τρεις μέρες στο σπίτι και θα γίνει καλά.
Το άκουσες αυτό;
Γιατρέ, περιμένετε.
Γιατρέ, πώς ξέρετε τόσα πολλά για την χολέρ;
Φοίτησα στο Παρίσι, υπό τον Καθηγητή Προυστ.
Όλα όσα έχετε κάνει για την πόλη... το καθαρό νερό...
- ...η κλειστή αποχέτευση... - Η κόρη σας.
- Ναι; - Είναι πολύ όμορφη.
Ευχαριστώ.
Θα ήθελα να πάρω τον σφυγμό σας.
Βγάλτε την γλώσσα σας έξω, παρακαλώ.
- Είστε σαν ένα λουλούδι. - Ευχαριστώ.
Σας αρέσει η μουσική;
Ποιο είναι το νόημα της ερώτησης;
Η μουσική είναι σημαντική για την υγεία.
Όχι, γιατρέ!
Μην φεύγετε. Τα είδα όλα.
Είπα στην κόρη σας ότι μοιάζει με τριαντάφυλλο.
Αυτό αληθεύει. Αλλά έχει και πολλά αγκάθια.
Πάνω, πάνω! Άνοιξε αυτό το παράθυρο και απολογήσου.
Δεν έχω ν' απολογηθώ για τίποτα. Έκλεισα το παράθυρο για τον ήλιο.
Μην μου αντιμιλάς. Κάνε ότι σου λέω.
Πες κάτι... τώρα!
Δεχτείτε την συγγνώμη μου, κύριε.
Η εκπαίδευση της.
Θα σας συνοδεύσω στην άμαξα.
Θα ήθελα την άδεια σας...
για να γράψω στην κόρη σας.
Θα πάω να την βρω. Δεν θα την αφήσω να φύγει.
Το πεπρωμένο μου είναι ν' αγαπώ την Φερμίνα.
Θα την κερδίσω πίσω.
Χιλντεμπράντα, κοίτα!
Όμορφο!
Κι άλλο ένα.
Σου είπα να μην το δεχτείς.
Το ξέρω, κυρία μου...
αλλά είναι δύσκολο να πεις όχι στον Δρ Ουρμπίνο.
- Πόσα είναι μέχρι τώρα; - Εφτά.
- Πρέπει να απαντήσεις. - Δεν θα το συζητήσουμε.
Πρέπει να βιαστούμε.
Μας περιμένει ο Βέλγος φωτογράφος.
Γκάλα Πλασίντια, βοήθησε μας να ντυθούμε.
Ναι, κυρία μου, είναι τέλειο.
Κυρίες μου, εντελώς ακίνητες.
Θα μετρήσω ως το πέντε.
Ένα, δύο, τρία...
τέσσερα, πέντε.
Ένα, δύο, τρία!
Κάντε πέρα!
Μπένυ! Πρωταθλητή!
Παρακαλώ περάστε, θα σας πάω όπου θέλετε.
Μπένυ, Μπένυ, Μπένυ!
Ποιος είναι ο Μπένυ Σεντένο;
Μόλις νίκησε στο πρωτάθλημα πυγμαχίας στον Παναμά.
Είναι τέλεια.
Θα μπορούσα να περάσω την υπόλοιπη ζωή μου εδώ.
Οι μπότες μου με σκοτώνουν.
Πρέπει να τις βγάλω.
Θα βγάλω κι εγώ τις δικές μου.
Να δούμε ποιος θα τελειώσει πρώτος.
Κέρδισες.
Τώρα καταλαβαίνω ότι δεν έφταιγαν οι μπότες μου.
Φταίει το συρμάτινο πλέγμα κάτω απο την φούστα μου.
Τίποτα πιο απλό.
Βγάλτο.
Δεν θα κοιτάξω.
Περιμένω.
Θέλουμε να πάμε σπίτι.
Διάβασε τα γράμματά μου. Θέλω μια απάντηση.
Είναι πολύ όμορφος.
Όταν κάλυψε τα μάτια του και είδα τα τέλεια δόντια του...
ανάμεσα σ' αυτά τα ροζ χείλη, ήθελα να...
Ήθελα να τον γεμίσω με φιλιά.
Τι πόρνη που είσαι!
"Αγαπητέ κύριε Ουρμπίνο...
σας δίνω την άδεια μου να μιλήσετε με τον πατέρα μου."
Κυρία.
Συγχωρήστε με που σας άφησα να περιμένετε...
αλλά εξασκούσα τα φωνητικά μου.
Ποτέ δεν ξέρει κανείς, πότε θα υπάρξει μια κηδεία.
Αλλά, παρακαλώ.
Υπάρχει πρόβλημα;
Παίρνετε τα λεφτά που σας στέλνω κάθε μήνα;
Είστε καλός άνθρωπος, Δον Λεό.
Δεν είναι καλός. Είμαι δίκαιος...
σε αντίθεση με τον αδελφό μου, τον Πάϊους. Κάτι έπρεπε να γίνει.
Ο Πάϊους έπρεπε να είχε μεριμνήσει κατάλληλα για τον γιο μου.
Δεν το έκανε εκείνος και το έκανα εγώ.
Ήρθα...
για να ρωτήσω αν μπορείτε να τον βοηθήσετε.
- Ποιον; - Τον ανηψιό σας.
Τον γιο μου. τον Φλορεντίνο.
Πώς να τον βοηθήσω;
Με μια δουλειά.
Νόμιζα πως δούλευε στο τηλεγραφείο.
Σου ζητώ να του βρεις άλλη δουλειά...
οποιαδήποτε δουλειά, όσο πιο μακριά από 'δω.
Κάποιο λιμάνι χαμένο στην ζούγκλα...
όπου δεν θα υπάρχουν τηλέγραφοι ή ταχυδρομίο.
Μια πληγωμένη καρδιά.
Τι λέτε για την Βίγια ντε Λέιβα;
Πόσο μακριά είναι;
Τουλάχιστον 3 εβδομάδες.
Είμαι ένα τίποτα.
Δεν θα γιατρευτώ ποτέ.
Με χτύπησε ο κεραυνός του έρωτα...
και κάηκα ολοσχερώς.
Είναι μια σκλήθρα, που δεν μπορώ να βγάλω.
Είναι μέρος μου, όπου κι αν πάω.
Είναι παντού.
- Γεια σου. - Φερμίνα.
Τι κάνεις;
Σβήσε το φως.
Θέλω το απόλυτο σκοτάδι.
Ξεχνάς, γιατρέ, πως είναι η πρώτη φορά που κοιμάμαι με ξένο.
Μ' αγαπάς;
Μην φοβάσαι.
Είμαστε αντρόγυνο.
Θέλω να λατρέψεις κάθε στιγμή του μήνα του μέλιτος.
Ανυπομονώ να σου δείξω το Παρίσι.
Είναι...
η πόλη της αγάπης.
Έχεις υπέροχο χαμόγελο.
Ευχαριστώ.
Έχω ανεπτυγμένη όσφρηση.
Αυτό θα συμβαίνει επειδή τα οσφρητικά σου όργανα...
Συγγνώμη που το ανέφερα.
Μην ξεχνάς πως τους έχω ξανασυναντήσει.
Το θυμάμαι.
Και είμαι ακόμα θυμωμένη.
Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω πως λειτουργεί το πράμα σας.
Πόσο άσχημο είναι.
Πιο άσχημο και από αυτό της γυναίκας.
Επιπλέον, νομίζω ότι έχει...
πάρα πολλά κομμάτια πάνω του.
Αυτό είναι εκπληκτικό.
Η διδακτορική διατριβή μου ήταν πάνω στα πλεονεκτήματα...
Δεν θέλω ιατρικά μαθήματα.
Αυτό θα είναι μάθημα αγάπης.
Η μαύρη σημαία!
Είναι η σημαία της χολέρας.
Βοηθήστε μας!
Καπετάνιε!
- Πεθαίνουν από χολέρα! - Χολέρα!
Προσοχή, μην πλησιάζετε...
Βοηθήστε μας!
Καπετάνιε, βοηθήστε μας!
Χολέρα!
Βοηθήστε με!
Μην φεύγετε.
Τι είναι αυτό;
Βοηθήστε με!
Κράτα την ασφαλή και προστάτεψε την.
Καληνύχτα, εστεμμένη θεά μου.
Φύγε και ξέχασε το.
Δεν συνέβη ποτέ.
Ποιος μένεις στην μεσαία καμπίνα;
- Τρεις γυναίκες. - Τρεις γυναίκες;
Έχουν τρεις καμπίνες, οι οποίες κάνουν μία μεγάλη.
- Ποιες είναι; - Δεν ξέρω.
- Προχώρα. - Θα δούμε.
Βλέπεις τα μάτια της;
Δείχνει γλυκός.
Και ντροπαλός.
Τους ντροπαλούς πρέπει να προσέχεις.
- Προσοχή, είναι εύθραυστο. - Φύγε απο μπροστά μου.
Σε κοιτάει.
Φερμίνα, ο όρκος μου...
Έσπασα τον όρκο μου.
Δεν έπρεπε να γυρίσεις.
Έπρεπε.
Γιατί;
Κάτι έγινε και...
Έπρεπε να είμαι ξανά δίπλα στην Φερμίνα.
- Αυτό είναι όλο. - Μα, αυτή δεν είναι εδώ.
Τι εννοείς;
Είναι στο Παρίσι, στον μήνα του μέλιτος της.
Θα λείψει πολύ καιρό... πάνω από ένα χρόνο.
Ίσως και δύο.
- Δεν είναι αλήθεια, Μαμά. - Αλήθεια είναι, γιε μου.
- Όχι. - Είναι αλήθεια.
Τουλάχιστον δυο χρόνια.
- Όχι. - Όχι, Μαμά.
Σε παρακαλώ, μην κλαις.
Μην χαραμίσεις την ζωή σου.
Πρέπει να την ξεχάσεις.
Πρέπει να βρεις κάποια για να σε βοηθήσει να ξεχάσεις.
Δεν μπορώ να ξεχάσω, μαμά.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ.
Προσοχή, κυρία!
Ανοίξτε πυρ!
Κατέστρεψαν το σπίτι μου!
Έλα μέσα.
Χρειάζομαι ένα κρεβάτι, στο πάτωμα, οπουδήποτε.
Μέχρι να ξαναχτίσω το σπίτι μου.
Ποιος ξέρει πόσο θα διαρκέσει αυτός ο πόλεμος.
Έλα, πιες.
Πρέπει να μείνεις εδώ.
- Έχεις δωμάτιο; - Όχι.
Κρίμα. Το δωμάτιο μου είναι πολύ μικρό.
Αλλά αν δεν σε πειράζει...
μοιράσου το με τον γιο μου.
Κάτι επείγον.
Η χήρα Νάζαρετ, το σπίτι της έχει καταστραφεί.
Ο πόλεμος δεν σέβεται κανέναν.
Χρειάζεται ένα κρεβάτι. Εσύ μπορείς να κοιμηθείς στην αιώρα σου.
Φοβάμαι τόσο πολύ!
Δεν έφτανε που έχασα τον άντρα μου...
και τώρα αυτό.
Πέθανε πριν 3 χρόνια.
Βοήθησε με.
Ο μακαρίτης άντρας μου, πάντα μου ξεκούμπωνε τα κορδόνια.
Βοήθησε με.
Δεν ξάπλωσα ποτέ στο ίδιο κρεβάτι...
με άλλον άντρα...
εκτός από τον νεκρό άντρα μου.
Είναι στο φέρετρο του τώρα...
κάτω από το χώμα.
Είμαι τόσο ευτυχισμένη!
Είμαι ευτυχισμένη γιατί, μόνο τώρα...
ξέρω σίγουρα που είναι...
όταν δεν είναι στο... σπίτι!
Γυναίκες.
Νούμερο ένα...
η άγνωστη κυρία στο πλοίο.
Η πρώτη θαυμάσια έκρηξη.
Νούμερο δυο...
η χήρα Νάζαρετ...
ενώ το κάνει...
μιλάει μόνο για τον μακαρίτη άντρα της.
Νούμερο Τρία...
Εσμεράλντα Αράου...
ένας αδύνατος, κουνιστός γυρίνος...
που με πήγε ανάμεσα στις φτέρες.
Νούμερο τέσσερα...
Η Μαρία Εστέβεζ...
πολύ επικίνδυνη.
Ήμασταν τόσο κοντά στον δρόμο...
που ο καθένας θα μπορούσε να μας είχε ακούσει.
Αυτή είναι η θεραπεία για τον πόνο της Φερμίνα.
Τι είναι;
Τίποτα.
- Για μια στιγμή... - Τι;
Δεν ήξερα ποιος είσαι.
Μου συμβαίνει συχνά αυτό...
αλλά μετά φεύγει.
Δώσε μου το χέρι σου.
Έχω δουλειά, μαμά.
Τι δουλειά; Πρέπει να βρεις δουλειά και να βγάζεις λεφτά.
Δεν μπορώ να σε κρατάω εδώ για πάντα.
Έχω κάτι να σου πω.
- Θα παντρευτείς την χήρα. - Ωχ, όχι.
- Τι είπες; - Μαμά...
Είπες πως έχεις κάτι να μου πεις;
Ειλικρινά πιστεύω πως ξεπερνάω τα χειρότερα.
- Πώς την έλεγαν; - Φερμίνα.
Αρχίζω να αισθάνομαι ελεύθερος.
Ο πόνος έφυγε.
Χρειάστηκε το Παρίσι, η πόλη της αγάπης...
για να γίνει αυτή η ευλογημένη μεταμόρφωση.
Αλλά είμαστε εδώ, ανάμεσα στους αγαπημένους μας φίλους.
Είμαστε ευτυχισμένοι που είμαστε εδώ.
Επιπλέον, είμαστε πολύ χαρούμενοι...
γιατί δεν θα είμαστε πια δυό, αλλα τρεις.
Ο σκοπός του γάμου έγινε ξεκάθαρος...
και σας ευχαριστούμε για την αγάπη και τα συχαρητήρια σας.
Αναρωτιόμουν πότε θα έρθεις να με παρακαλέσεις.
- Τι θέλεις; - Δουλειά.
Σου έδωσα δουλειά στην Βίγια ντε Λέιβα και την απέρριψες.
Τώρα τα πράγματα είναι διαφορετικά.
- Θέλω να γίνω πλούσιος σαν εσένα. - Δεν είμαι πλούσιος.
Είμαι ένας φτωχός που έχει λεφτά. Δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Γιατί θες να γίνεις πλούσιος;
Για να μπορέσω να γίνω κάποιος στην κοινωνία...
Θέλω να γίνω αρεστός σε μία γυναίκα την οποία αγαπώ.
Ποια είναι;
Παντρεμένη;
Ναι, αλλά περιμένω να πεθάνει ο άντρας της.
Είναι μεγάλος;
Όχι, αλλά θα περιμένω για όσο χρειαστεί.
- Είσαι τρελός. - Γιατί;
Επειδή το έχει η οικογένεια.
Το πήρες από τον πατέρα σου.
Δεν γνώρισες ποτέ τον αδελφό μου.
Ξέρεις ποιες ήταν οι τελευταίες του λέξεις;
'Για το μόνο που λυπάμαι, είναι που δεν πεθαίνω από αγάπη.'
Είπε τέτοιο πράγμα;
- Το είπε όντως αυτό; - Στο νεκροκρέββατο του.
Σε όλη του την ζωή γαμούσε ότι έβλεπε μπροστά του.
Θέλεις δουλειά στην Εταιρεία Ποταμού της Καραϊβικής.
Ναι.
Μπορείς να γράφεις γράμματα;
Έτσι νομίζω.
Γράφω και ποίηση.
Γράφω κάθε χρόνο ένα ποίημα στο Φεστιβάλ Ποιήματος.
Δεν έχω κερδίσει ποτέ, αλλά...
Άρα, τα καταφέρνεις με τις λέξεις, έτσι;
- Ναι. - Ωραία.
Ίσως μπορείς να μου πεις τι σημαίνει αυτό.
Στα γενέθλια μου πέρσι, κάποιος έβγαλε λόγο προς τιμή μου.
Είπε ότι υποφέρω από οξεία ανοία.
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει καθαρά ότι είσαι τρελός.
Στο είπα ότι είναι στην οικογένεια.
Ξεκίνα αύριο. Αναφέρσου στους διευθυντές.
Μαγικά μελάνια.
Αόρατο μελάνι για το μυστικό σου γράμμα.
Κύριε;
Εγώ ... Εγώ..
- Θα ήθελα .... - Δεν χρειάζεται να πεις κάτι.
Ξέρει ότι την αγαπάς;
Ναι.
Ναι, και φυσικά, σ' αγαπάει κι εκείνη.
Ναι.
- Το ξέρουν οι γονείς της; - Όχι, δεν το ξέρουν.
- Πώς την αποκαλείς; - Λουλούδι μου.
Λουλούδι μου.
Εντάξει, θα μπορούσες να πεις τα εξής:
"Όμορφό μου και πολυα- γαπημένο μου λουλούδι.
Κανείς δεν μπορεί να κόψει,
τον μίσχο, της αγάπης μας.
Ζωή μου, ψυχή μου,
να είσαι δυνατή.
Μην εγκαταλείπεις."
Σε βαπτίζω στο όνομα του Πατρός.....
"Μην εγκαταλείπεις."
Δεν μπορώ να διαβάσω ή να γράψω.
- Μην ανησυχείς, μπορώ εγώ. - Πήρα αυτό.
Θα μου το διαβάσεις και ίσως γράψεις μία απάντηση;
Ναι.
"Όμορφό μου και πολυαγαπημένο μου λουλούδι.
Κανείς δεν μπορεί να κόψει τον μίσχο
της αγάπης μας.
Ψυχή μου, ζωή μου, να είσαι δυνατή.
Μην εγκαταλείπεις
γιατί η αγάπη μας είναι πιο βαθιά
κι από τον πιο βαθύ ωκεανό. Εμίλιο"
Αυτό... αυτό είναι ένα θαυμάσιο γράμμα.
Είναι ένα θαυμάσιο γράμμα.
Ξέρω ακριβώς ποιά θα είναι η απάντησή σου.
Αυτό πρέπει να σταματήσει.
- Αυτό πρέπει να σταματήσει. - Τι πρέπει να σταματήσει;
"Ο καφές μας έρχεται σε γερούς καφέ σάκους.
Φορτώστε καλά, αλλά μην καταπονείτε την πλάτη σας.
Ξεφορτώστε στο Μιάμι. αυτούς τους κόκκους καφέ
και διατηρείστε τους στεγνούς.
... με οποιοδήποτε μέσον." - Πως το ονομάζεις αυτό;
- Μία φορτωτική. - Μία φορτωτική;
- Ναι. - Σε ρίμα;
Ναι.
Κι αυτό..."Προς τον Τζέημς Ρόμπινσον και Σια, Οδός Λομπάρντ,
Λονδίνο, Αγγλία. Πολυαγαπημένοι κύριοι,
Γράφω με όλο τον ζήλο που μπορώ να συγκεντρώσω...
για να σας ευχαριστήσω για το θεσπέσιο γράμμα σας της 16ης Αυγούστου.
Η καρδιά μου χτυπάει πιο γρήγορα καθώς διαβάζω κάθε λέξη.
Ω, κύριοι, με όλη μου την διαθέσιμη τρυφερότητα,
Σας φιλώ και σας αγκαλιάζω και υπογράφω ο ίδιος, τολμώ να πω..."
"...Με λατρεία."
Αυτό δεν είναι μία επαγγελματική επιστολή.
Αυτό είναι μία ερωτική επιστολή.
Η αγάπη είναι το μόνο πράγμα που με ενδιαφέρει.
Λοιπόν, το πρόβλημα είναι
πως χωρίς την πλοήγηση του ποταμού, δεν υπάρχει αγάπη.
Πρέπει να σταματήσει αυτό.
Αν δεν μπορείς να γράψεις μία κατεξοχήν επαγγελματική επιστολή
θα βρεθείς να μαζεύεις σκουπίδια από την προβλήτα.
Όμως χρειάζομαι αγάπη.
Δον Λεόν, χρειάζομαι αγάπη.
Χρειάζομαι αγάπη.
Δόνα Μπλάνκα.
- Καλησπέρα. - Δόνα Μπλάνκα, χαίρομαι τόσο που σας βλέπω.
- Φαίνεστε υπέροχη, Δόνα Μπλάνκα. - Γνωρίζετε την νύφη μου;
Ναι, φυσικά, Δόνα Μπλάνκα.
Ω, η κόρη μου ήταν μαζί της στο σχολείο.
Ναι, ζωγραφίζαμε στο πάρκο.
Συναντηθήκαμε στο Παρίσι. Την θεωρούσα γοητευτική.
Αλλοίμονο, έχει ένα σκάνδαλο στην οικογένειά της.
- Μητέρα, σας παρακαλώ. - Προφανώς, δεν υπάρχει νόμος,
ανθρώπινος ή θείος,
που ο πατέρας της δεν έχει αγνοήσει.
Και τώρα είναι φυγάς.
Αυτό να το περιμένεις από τα γαϊδούρια.
Δεν τρώει μελιτζάνες... και δεν παίζει πιάνο.
Όμως μαθαίνει άρπα.
- Ω, παίξε για μας. - Ναι.
- Ω, ναι, παίξε, σε παρακαλώ. - Νομίζω πως όχι.
Σέρβιρε το τσάι.
Λοιπόν, τι νέα από τον ευγενή κόσμο;
Ο Δον Λεό ο 12ος της Εταιρείας του Ποταμού, λέει ότι θα αποσυρθεί.
Ω, το λέει αυτό εδώ και χρόνια.
Και εάν αποσυρθεί, ποιός θα τον διαδεχθεί;
- Ω, έχει έναν ανιψιό. - Έναν νόθο ανιψιό.
- Τον Φιορεντίνο Αρίζα. - Τον γνωρίζουμε;
Τον έχω δει πολλές φορές,
αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ πως μοιάζει.
Ναι, περίεργος άνθρωπος. Αδύνατον να τον περιγράψεις.
Είναι...
δεν είναι ένας άνθρωπος.
Είναι μία σκιά.
Ω. Τον γνωρίζεις;
Έχω περίοδο.
Τι παράξενο.
Μόλις εχθές, είπα στην τάξη μου της ανατομίας
ότι οι παντρεμένες γυναίκες έχουν την περίοδό τους
τόσο συχνά όσο τρεις φορές την εβδομάδα.
Πότε μπορούμε να μετακομίσουμε στο δικό μας σπίτι;
- Όχι ακόμη. - Πότε;
Όχι μέχρι να πεθάνει η μητέρα σου.
Παντρεύτηκα ένα αδύναμο πλάσμα.
Θα ήσουνα καλλίτερα με τον Φιορεντίνο Αρίζα;
Δεν τον βλέπεις ...
όμως εγώ τον βλέπω.
Πόσο θλιμμένη είμαι τώρα.
Θα ήμουν άραγε ποιό ευτυχισμένη μαζί του;
Κακόμοιρε άνθρωπε.
Α, είμαι ο γιατρός Γιουβενάλ Ουρμπίνο.
Θα ήθελα να δω τον Δον Λεό.
Κοιμάται για μεσημέρι. Παρακαλώ, περιμένετε.
Θα πρέπει να ξυπνήσει σε πέντε λεπτά.
Και εσείς είστε;
Ο ανιψιός του και αρχιγραφέας Φλορεντίνο Αρίζα.
Ακόμη κοιμάται.
Παρακαλώ.
Θα θέλατε έναν καφέ;
Σας αρέσει η μουσική;
Μου αρέσει η μουσική του Κάρλος Γκαρντέλ.
Καταλαβαίνω. Δημοφιλής μουσική.
Ναι, αλλά...
πρέπει να συνεχίσουμε να παρουσιάζουμε την καλλίτερη μουσική στην πόλη μας.
Πρέπει να φέρνουμε τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες
από την Ευρώπη.
Εξακολουθώ να το επεξεργάζομαι.
Και φυσικά το Ποιητικό Φεστιβάλ.
Ήταν δική μου ιδέα. Το ... ξεκίνησα πριν από μερικά χρόνια.
Ναι, ξέρω, ξέρω.
Α, λοιπόν, ελπίζω να παρευρεθείτε.
Το έχω σκοπό. Ίσως και να παρουσιάσω ένα ποίημα.
Αλήθεια; Πόσο διασκεδαστικό.
Φυσικά, χρειάζεται να ...
μαζευτούν χρήματα γι αυτά τα πράγματα.
Γι αυτό το λόγο βρίσκομαι εδώ για να δω τον θείο σας.
Η σύζυγός μου με στηρίζει σε αυτό.
Θα σας πω περισσότερα.
Η σύζυγός μου είναι η ψυχή των προσπαθειών μου.
Χωρίς αυτήν θα ήμουν... θα ήμουν ένα τίποτα.
Λατρεύω την σύζυγό μου.
Δόξα σοι ο Θεός, ξύπνησε τώρα.
Κυρίες και Κύριοι,
Σας καλωσορίζω στο Ποιητικό Φεστιβάλ.
Όπως και στα προηγούμενα χρόνια
η Χρυσή Ορχιδέα αυτής της χρονιάς δεν θα
παρουσιασθεί από κανέναν άλλον παρά από...
την σύζυγό μου.
Μόλις που πρόλαβα.
Και ο νικητής της Χρυσής Ορχιδέας αυτήν την χρονιά είναι....
Ο Γουίνγκ Γου Πεν.
Ορίστε;
Είναι σκάνδαλο!
Ποιό ήταν το όνομα;
Ακούστηκε Κινέζικο. Είναι αδύνατον.
- Διάβασε το ποίημά του. - Ναι.
- "Το σώμα σου είναι άγιος κήπος..." - Πίστεψέ με,
λυπάμαι για σας.
Ξέρω ότι πρέπει να έχετε παρουσιάσει ένα ποίημα,
από το τρέμουλο του λουλουδιού στο πέτο σας.
Γι αυτόν τον λόγο έβγαλα το δικό μου.
"Το σώμα σου είναι ένας άγιος κήπος..."
Θα θέλατε να σας συνοδεύσω σπίτι;
Προχωράτε.
Λυπάμαι που ήμουνα τόσο σιωπηλή, αλλά,
είμαι ακόμη πολύ θυμωμένη.
Καταλαβαίνω.
Αλλά τουλάχιστον να πούμε τα ονόματά μας ο ένας στον άλλον.
Είμαι ο Φιορεντίνο Αρίζα.
Σάρα Νοριέγκα.
Σας ευχαριστώ. Στην υγειά σας.
Θα θέλατε να δείτε τα λευκώματά μου;
- Τα ποιά; - Λευκώματα...
φωτογραφίες δημοσίων γεγονότων.
Είμαι δασκάλα πολιτικής διοίκησης, βλέπετε.
Αλήθεια; Φυσικά και θα ήθελα να ....
τα δω.
Τι συμβαίνει;
Μπορώ να καθίσω δίπλα σας...
- και να κλάψω; - Φυσικά.
Φυσικά.
Είμαι τόσο....
απογοητευμένη.
Δεν μπορώ να σταματήσω.
Ίσως θα έπρεπε να χαλαρώσετε το κορσάζ σας.
Θα σας βοηθήσει να αισθανθείτε περισσότερο...
άνετα, ξέρετε.
Μπορώ να βοηθήσω;
Αύριο θα το κάνουμε στο κρεβάτι.
Είστε υπέροχη.
Πέστε μου, πως προσδιορίζετε τον έρωτα;
- Έρωτα; - Ναι.
Έρωτας είναι...
έρωτας είναι οτιδήποτε κάνουμε γυμνοί.
Πνευματικός έρωτας από την μέση και πάνω,
σωματικός έρωτας από την μέση και κάτω.
Ναι.
Διχασμένος έρωτας.
Αυτό θα μπορούσε να γίνει ποίημα...
"Διχασμένος έρωτας".
Ναι, θα μπορούσε.
Ας το γράψουμε μαζί,
ένα ποίημα για τον διχασμένο έρωτα.
Μπορούμε να το παρουσιάσουμε στο Ποιητικό Φεστιβάλ της επόμενης χρονιάς.
Θα είμαστε σίγουροι για την νίκη.
- Πες μου, πες μου! - Ναι.
Αυτή είναι καλή ιδέα.
Διχασμένος έρωτας!
Ηρέμησε! Ηρέμησε!
Σταμάτα, ηρέμησε άλογο!
- Δεσποινίς; - Ηρέμησε.
Δεσποινίς;
Παρακαλώ, επιτρέψτε μου να σας πάω.
Παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Επί τη ευκαιρία, είμαι ο Φλορεντίνο Αρίζα.
Ολυμπία Ζουλέτα.
Σας βγάζω από τον δρόμο σας;
Όχι καθόλου. Καθόλου.
Θα είχα φοβερούς μπελάδες αν είχα χάσει την ομπρέλα μου.
- Γιατί έτσι; - Μου το έδωσε ο σύζυγός μου.
- Είστε καιρό παντρεμένη; - Λίγο παραπάνω από χρόνο.
Ακόμη νεόνυμφη.
Είναι πολύ ζηλιάρης, ο άνδρας μου.
Με τι ασχολείται;
Πουλάει μπιχλιμπίδια. Και περιστέρια.
Συγγνώμη, κύριε; Φθάσαμε.
Μάλιστα, κυρία.
Πως να σας ευχαριστήσω;
Θα μπορούσατε να μου πουλήσετε ένα περιστέρι.
Δεν είναι προς πώληση.
Τότε τι πρέπει να κάνω για να αποκτήσω ένα;
Λοιπόν, την βρίσκετε σε θύελλα.
Την οδηγείτε στο κλουβί.
Με αυτόν τον τρόπο σας λέω ευχαριστώ.
Φύγετε. Αφήστε με ήσυχη.
Φύγετε! Φύγετε!
Δεν ξέρω ποιά είσαι!
- Δεν ξέρω! - Βοηθείστε με!
Ποιά είμαι; Ποιά είμαι;
Και ποιανού ο γιός είσαι εσύ;
- Είμαι δικός σου. - Ποιανού ο γιός είσαι;
- Ξυπνήστε. Προσέχετέ την. - Κοιμήθηκα.
Που βρίσκομαι τώρα;
Αχ, Ρόζυ... Ρόζυ Μαρτίνεζ.
Ποιά είναι αυτή η Ρόζυ Μαρτίνεζ;
Από μία παιδική ιστορία πολύ παλιά...
Δώστε της το πρωινό.
Επιτέλους είσαι εδώ.
Ω! Που ήσουνα;
Δεν έρχεσαι να με δεις ποτέ.
Ω, εσύ μικρό αγόρι! Τέτοιο υπέροχο αγόρι!
Και το όνομά του είναι...
το όνομά του...
Χάσου από τα μάτια μου! Φύγε!
Πήγαινε πίσω στις πόρνες σου!
Επωφελήθηκες!
Η μόνη αρρώστια που είχες ποτέ ήταν η χολέρα.
Όχι, μαμά. Συγχέεις την αγάπη με την χολέρα.
Δεν σου άρεσε ο ευγενικός κύριος;
Πρέπει να σε ξαναδώ. Για ένα και μόνο λόγο.
Όχι και τόσο ευγενικός κύριος.
- Κύριε Αρίζα; - Ναι.
Η κυρία με τα περιστέρια σας στέλνει αυτό
και σας παρακαλεί λέει να κρατήσετε το κλουβί κλειδωμένο.
Αν ξαναπετάξει, δεν θα σας το στείλει πίσω.
Από πολλές πλευρές ήταν ανήθικο.
Και είμαι ένας άγιος.
Διότι βλέπεις Ρικάρντο, επέμενα.
Εξουδετέρωσα τις άμυνες της και εκπόρθησα το οχυρό.
Η Ολυμπία Ζουλέτα δεν αρνήθηκε ποτέ τις συναντήσεις που κανόνισα.
Όμως μετά, μπερδεύτηκα στα ίδια μου τα δίχτυα.
Νόμιζα ότι θα ήταν το ίδιο όπως ήταν και με τις άλλες.
Απλά άλλος ένας δρόμος διαφυγής από την Φερμίνα.
Τελικά όμως την ερωτεύτηκα.
Κι έγινα ένας καταδιώκων εραστής.
Την κυνήγησα.
Ήμουν ο εραστής που ποτέ δεν έδειξε το πρόσωπό του.
Δεν θα μπορέσω ποτέ πια να μυρίσω νέφτι ξανά...
χωρίς να σκέφτομαι αυτό, το ευλογημένο απόγευμα.
Όχι, περίμενε, περίμενε.
Τι;
Τί κάνεις;
Θα δεις.
Όχι!
Όχι! Όχι!
Είπε στην αστυνομία γιατί το έκανε.
Δεν ανέφερε εσένα.
Δεν υπάρχει πια ζωή, δεν υπάρχει
Δεν υπάρχει πια βροχή, δεν υπάρχει
Δεν υπάρχει πια μελτέμι, δεν υπάρχει
Ο ουρανός κλαίει για την Ολυμπία.
Κι εγώ το ίδιο.
Δεν υπάρχει πια κλάμα, δεν υπάρχει
Δεν υπάρχει πια φόβος, δεν υπάρχει.
Τι έχω κάνει; Τι έχω κάνει;
Πάρε με εκεί
Εκεί που βρίσκεσαι
Πάρε με εκεί
Εκεί που βρίσκεσαι
Πάρε με εκεί.
Τι στο... γιατί πηγαίνει στην αγορά τέτοια ώρα νυχτιάτικα;
Λοιπόν, ποιανού γιός είμαι μαμά;
Εε, ποιανού γιός είμαι;
Ήλπιζα ότι θα άρεσε στην μητέρα σας το τραγούδι μου.
Ξέρω ότι θα της άρεσε. Ξέρω.
Το μόνο που θα με στενα- χωρήσει όταν πεθάνω
είναι ότι δεν θα μπορέσω να τραγουδήσω στην δική μου κηδεία.
Καλοί μου άνθρωποι.
Συμπολίτες,
μαζευτήκαμε εδώ στην αυγή του καινούριου αιώνα.
Ο 20ος αιώνας θα δει το τέλος
του ανθρώπου που υποφέρει.
Ο 20ος αιώνας
θα μας φέρει αρμονία, ειρήνη,
και θα μας φέρει φως!
"474...
Λουίζα, Περουβιανή γεροντοκόρη...
Δασκάλα στο σχολείο τις Κυριακές.
Το πεπρωμένο μου στη ζωή, είναι να αγαπώ την Φερμίνα.
Κύριε;
Κύριε.
Εκεί πέρα παρακαλώ.
Άντε, άντε.
Δοκίμασέ το.
Πες μου τι σκέφτεσαι.
Νόστιμο. Απολαυστικότατο. Τι είναι;
Μελιτζάνα.
Κι άλλο, παρακαλώ.
Ίσως, σαν μία πράξη ενθύμησης,
να ονομάσουμε το επόμενο παιδί μας,
Μελιτζάνα Ουρμπίνο.
Σ' αγαπώ, πάνω από όλα τ' άλλα.
Περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο.
Το σημαντικό σ' έναν γάμο, δεν είναι η ευτυχία,
αλλά η σταθερότητα.
Και η αγάπη.
Τίποτε δεν είναι πιο δύσκολο από την αγάπη.
Κυρία, αγοράστε τα παπαγαλάκια μου. Κοιτάξτε, είναι πολύ χαριτωμένα.
Κύριε Αρίζα,
θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε.
- Συγγνώμη; - Έγραψες γράμματα για μας.
Α, ναι. Θυμάμαι, ναι.
Ήταν η μόνη φορά που έγραψα γράμματα για ...
και για τους δύο εραστές. Ήταν σαν να έγραφα στον εαυτό μου.
- Είμαστε πια παντρεμένοι. - Ωραία.
Θέλαμε να σε ρωτήσουμε, θα γίνεις νονός;
Ναι, φυσικά.
- Είναι ο πρώτος μας γιός. - Ναι, θα ήταν τιμή μου.
Ντροπή σου. Πηδάς ακριβώς σαν τον πατέρα σου.
Λοιπόν, πέρασα απλά να σου πω ότι αποφάσισα να αποσυρθώ
και διορίζω εσένα πρόεδρο της εταιρείας.
Κι εσείς, δεσποινίς, παρακαλώ συνεχίστε ελεύθερα.
Ορκίζομαι στον λόγο της τιμής μου ότι δεν έχω δει το πρόσωπό σας.
Με συγχωρείτε!
Σταμάτα.
Θα ξυπνήσεις την Φερμίνα. Είναι Κυριακή.
Είναι Κυριακή σήμερα. Εσύ ... έχασες την συγκέντρωση.
Δεν έχεις μεταλάβει εδώ και τρεις βδομάδες.
Έχεις χάσει την πίστη σου;
- Γιατρέ. - Ναι.
Κοίταξέ με.
Τι; Τι είναι;
Η μυρωδιά της είναι στα ρουθούνια μου.
Έχω το δικαίωμα, να ξέρω ποιά είναι.
Το όνομά της είναι Μπάρμπαρα Λυντς.
- Πόσο καιρό γίνεται αυτό; - Τρεις μήνες.
Ίσως τέσσερεις.
- Που την γνώρισες; - Είναι ασθενής.
Τι είναι ...
τι είναι αυτή, αυτή... αυτή η ασθενής;
Διδάκτωρ Θεολογίας. μία Διαμαρτυρόμενη.
Έχει μία αποστολή κοντά στο λιμάνι.
Νόμιζα...
ότι τουλάχιστον θα....
θα ήσουν άντρας...
και θα αρνιόσουνα την όλη κατάσταση.
Νόμιζα ότι τουλάχιστον θα...
θα μου έλεγες ψέματα.
Αισθ... αισθάνομαι
ότι ένα μεγάλο βάρος
έχει φύγει από τους ώμους μου.
Θα .. θα βάλω ένα τέλος σ' αυτό.
Και θα πάω στον εξομολογητή μου
και θα ζητήσω άφεση αμαρτιών.
Έλα, πάμε, αρχίζει να βρέχει.
Είχα ξυπνήσει πρωί πρωί
και μετά ήταν αδύνατον να ξανακοιμηθώ.
Και έχω ξαφνικούς οξείς πόνους στο στήθος μου.
Το χειρότερο από όλα, τα απογεύματα ...
απλά θέλω να κλάψω, χωρίς να μπορώ να το ελέγξω.
Νομίζω ότι πρόκειται να πεθάνω.
Αυτό θα ήταν το καλλίτερο.
Τότε θα μπορούσαμε και οι δύο να βρούμε λίγη γαλήνη.
Ώρα για ύπνο, παιδιά. Πηγαίνετε.
Πάμε να φάμε το βραδινό μας, Θεία Φερμίνα.
Σ' ευχαριστώ. Σ' ευχαριστώ.
Με αναγνωρίζεις ακόμη...
αυτό το παχύ γερασμένο πράγμα που έχω γίνει;
Έχει περάσει πάνω από ένας χρόνος
και ούτε ένας ψίθυρος, ούτε ένας υπαινιγμός.
Κανείς δεν ξέρει που βρίσκεται.
Έκανα τον εαυτό μου να πιστέψει
ότι αν ήταν νεκρή, θα το είχα ακούσει.
Αυτό που μπορώ να κάνω για να διατηρήσω τα λογικά μου
είναι να ακολουθήσω την ρουτίνα μου:
472, Μαρία Φλορίδα
πουλάει λουλούδια στην αγορά.
499, Γιοζεφίν Τριόλα...
Δεν.. δεν ξέρω ακριβώς ποιά ήταν.
544, Γκαλέτια Φερνάντεζ...
Δεν υπάρχει κάτι το αξιομνημόνευτο να αναφέρω.
Η ρουτίνα είναι σαν σκουριά.
Θα μπορούσα να μείνω εδώ για πάντα.
Θα έπρεπε να έχεις έλθει νωρίτερα.
Έκανες το σωστό... του έδωσες ένα μάθημα.
Και τι έγινε με τον άνδρα
που σου έστειλε όλα αυτά τα τηλεγραφήματα;
Ω, είναι πολύ σπουδαίος τώρα.
Πρόεδρος της Εταιρείας του Ποταμού της Καραϊβικής.
- Τον βλέπεις ακόμη; - Φυσικά όχι.
Και τέλος πάντων...
δεν είναι ένας άνθρωπος. Είναι ένα φάντασμα.
Όλα ήταν μία ψευδαίσθηση.
Κι εσύ, Χιλντεμπράντα, τι έγινε με τον παντρεμένο σου;
Παρέμεινε παντρεμένος.
- Τρεις μέρες! - Λιγότερο από αυτό.
Μπορώ να φροντίσω το άλογό σας;
Είναι καλλίτερα να φθάνεις εγκαίρως παρά..
παρά να είσαι προσκαλεσμένος, όχι;
- Χιλντεμπράντα. - Γιουβενάλ.
- Σε πεθαίνουν ακόμη οι μπότες σου; - Σ' ευχαριστώ Θεέ μου.
Πόσο καλός είσαι.
Πρέπει να ετοιμάσω τα παιδιά για το βραδινό.
- Ελάτε, παιδιά. - Θα πάω πρώτος.
- Όχι, εγώ θα πάω πρώτος. - Θα πάω πρώτος.
Θα πάω πρώτος.
Τι κάνεις εδώ;
Ξέρω ότι θα ήσουν πολύ περήφανη
να επιστρέψεις μόνη σου, έτσι ...
ήρθα να σε πάρω.
Νόμιζα ...
ότι μπορεί να περάσουμε ένα δεύτερο μήνα του μέλιτος.
Όμως την επόμενη νύχτα, ενώ ο γέρος κοιμόταν...
- Ω, Θεέ μου, και τώρα; - Ησυχία σε παρακαλώ.
Ησυχία Φερμίνα.
Σ' ευχαριστώ Θεέ μου. Σ' ευχαριστώ.
Συγγνώμη.
Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που την είδα.
Καλησπέρα.
Και έχει αλλάξει, Ρικάρντο.
Αλλά, το χειρότερο ήταν,
ότι ο άνδρας της φαινόταν νεώτερος από ποτέ.
Και είχα αυτήν...
την τρομερή σκέψη ότι θα πέθαινε πρώτη.
Θεός φυλάξοι!
Θεός φυλάξοι. Και με έκανε να συνειδητοποιήσω
ότι κι εγώ μεγάλωσα επίσης .
Αυτά τα σκαλιά...
πάνω κάτω αυτά τα σκαλιά θα με πεθάνουν.
Εχ, δεν φοβάμαι τον θάνατο, φοβάμαι τα γηρατειά.
Λοιπόν...
αμφιβάλλω αν θα έρχομαι εδώ τόσο συχνά.
Γιατί είσαι τόσο επιτυχημένος με τις γυναίκες;
Διότι βλέπουν σε μένα κάποιον... ένοχο.
Με ανάγκη για αγάπη. Κάποιον που δεν θα
τις βλάψει.
Η καρδιά μου έχει περισσότερα δωμάτια από έναν οίκο ανοχής, Ρικάρντο.
Σε ποιό νούμερο βρίσκεσαι τώρα;
Προετοιμάσου για ένα σοκ.
Είμαι στο νούμερο 622.
- Αδύνατον. - Αλήθεια λέω... 622.
Λίγο καιρό πριν... Ξέχασα ακριβώς πότε...
ο θείος Λεό μου ζήτησε να προσέχω την κόρη
κάποιου μακρινού συγγενή μας από το Πουέρτο Πάδρε.
Την έστειλαν εδώ στο κολλέγιο να γίνει δασκάλα.
Και μετά, σιγά σιγά...
κέρδισα την εμπιστοσύνη της και την στοργή της.
Και στην κατάλληλη στιγμή, οι πόρτες του παραδείσου άνοιξαν γι αυτήν.
Το όνομά της είναι Αμέρικα Βικούνια. Βλεπόμαστε τις Κυριακές.
Είμαστε εντελώς ανοιχτοί σχετικά με την, πως να την αποκαλέσω;
Φιλία μας.
Κατ' αρχάς η διαφορά στην ηλικία μας
μας τοποθετεί υπεράνω υποψίας.
Κάποιος πέθανε.
Είναι Πεντηκοστή.
Όχι. Όχι, πρέπει να είναι ένα...
πολύ μεγάλο ψάρι, χτυπούν οι καμπάνες του καθεδρικού ναού.
Αμέρικα. Πρέπει να γυρίσεις στο κολλέγιο.
Ο οδηγός μου θα σε πάει. Υπάρχει κάτι που πρέπει να κάνω.
Φερμίνα...
Περίμενα αυτήν την ευκαιρία για 51 χρόνια,
εννέα μήνες και τέσσερεις ημέρες.
Τόσος είναι
ο καιρός που σε αγαπούσα από την πρώτη στιγμή που έριξα τα μάτια μου πάνω σου.
έως... έως τώρα.
Φλορεντίνο Αρίζα..
Φύγε από δω!
Φύγε!
"Φλορεντίνο Αρίζα,
είσαι ένα φρικτό, αναίσθητο ανθρώπινο ον.
Πως τολμάς να μπαίνεις στο σπίτι μου
την ημέρα που ο πολυαγαπημένος μου σύζυγος πέθανε
και να εκφράζεις τέτοια τερατώδη γελοία συναισθήματα;
Με έβαλες σε μία θανάσιμη μανία,
η οποία είναι υπαίτια που σε σκέφτομαι χωρίς να το θέλω.
Καταλαβαίνεις;
Δεν θέλω να σε σκέφτομαι. Μείνε μακριά από την ζωή μου."
Αντε, γαϊδαράκο, άντε.
Γεια σου αγαπητέ μου. Ας μην χάνουμε χρόνο.
Δεν θέλω να δω ταινία. Ξέρεις τι θέλω να κάνω;
Πριν πας σπίτι, έχω κάτι να σου πω.
Σταμάτα στη άκρη. Σταμάτα στην άκρη, σε παρακαλώ.
Πρόκειται να παντρευτώ.
Είναι ψέμα. Οι γέροι δεν παντρεύονται.
Ποιά είναι;
- Θέλεις να κλάψεις; - Όχι!
Δεν ξέρω ποιά είναι.
Αλλά όποια κι αν είναι, μου κατέστρεψε τη ζωή.
Αμέρικα, πρέπει...
Δεν θέλω να το ακούσω, Φλορεντίνο.
Σε προειδοποιώ.
"Σε παρακαλώ άφησέ με να καθαρίσω την πλάκα.
Η ηλικία δεν έχει πραγματικότητα εκτός από τον φυσικό κόσμο.
Η ιδιοσυστασία ενός ανθρώπινου όντος...
ανθίσταται στο πέρασμα του χρόνου.
Οι εσωτερικές μας ζωές είναι αιώνιες...
που σημαίνει ότι τα πνεύματά μας παραμένουν τόσο νεανικά και ακμαία
όπως όταν ήμασταν σε πλήρη άνθηση.
Σκέψου την αγάπη σαν μία κατάσταση χάριτος....
όχι σαν μέσα για οτιδήποτε,
αλλά σαν το άλφα και το ωμέγα.
Ένα τέλος από μόνο του.
Σκέψου την αγάπη σαν μία κατάσταση χάριτος
όχι σαν τα μέσα για κάθε τι,
αλλά σαν το άλφα και το ωμέγα.
Ένα τέλος από μόνο του."
Ο αγγελιοφόρος περιμένει για μία απάντηση.
Μητέρα, τι είναι αυτό;
Κάποιος θέλει να με επισκεφθεί.
- Ποιός; - Ο Δον Φλορεντίνο Αρίζα.
Ο άνθρωπος που έχει τα ποταμόπλοια;
Ξέρεις τι λένε γι αυτόν;
Όχι.
Λένε ότι δεν είχε ποτέ μία γυναίκα.
Στην πραγματικότητα, λένε τα γούστα του είναι εντελώς αντίθετα.
Λένε ότι έχει ένα μυστικό γραφείο
που παίρνει αγόρια που ψαρεύει την νύχτα στις αποβάθρες.
Απλά δε το πιστεύω αυτό.
Τον ξέρω από τότε που ήταν αγόρι.
Είναι έντιμος άνθρωπος.
Το κάθε τι στον κόσμο έχει αλλάξει.
Εγώ δεν έχω αλλάξει. Εσύ;
Τι σημασία έχει τώρα; Μόλις έγινα 72.
Ναι είμαστε δύο γέροι άνθρωποι που σχεδόν μας έχει στήσει καρτέρι ο θάνατος
- Πιστεύεις στον Θεό; - Όχι, αλλά Τον φοβάμαι.
Μερικά από τα γράμματά σου ήταν μεγάλη παρηγοριά.
Χαίρομαι που ξέρω ότι τα έλαβες.
Αυτό... αυτό που περισσότερο θαύμαζα σε αυτά
ήταν η απλότητά τους.
Με βοήθησαν πάρα πολύ.
Με τι τρόπο;
Με βοήθησαν
να ξανακερδίσω κάποιο είδος γαλήνης.
Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο ευτυχισμένος
είμαι να το γνωρίζω.
Αλλά δεν συμφωνώ με όλα όσα λες.
Δεν έχουμε τίποτε κοινό εκτός από μνήμες.
Οι νέοι άνθρωποι που ήμασταν εξορίστηκαν...
αυτό όλο ήταν μία ψευδαίσθηση.
Όχι για μένα.
Λοιπόν...
Σκέφτηκα πως αυτό ίσως σε διασκεδάσει.
Πρέπει να ήταν 50 χρόνια πριν.
Τουλάχιστον.
Έχω κάτι να πω.
Σύμφωνα με την εμπειρία μου, όταν κάποιος το λέει,
πρόκειται να γίνει δυσάρεστος.
Αυτές οι συχνές επισκέψεις από τον άνδρα που βλέπεις
είναι απρεπείς.
Οφέλια, δεν είναι δική σου δουλειά.
Είναι συντροφιά για την μαμά.
- Την παρηγορεί. - Την παρηγορεί;
Το μόνο που χρειάζεται να κάνει για να ολοκληρώσει την παρηγοριά του
είναι να σκαρφαλώσει στο κρεβάτι της χηρείας της.
Οφέλια.
Όμως δεν πιστεύεις
ότι η αγάπη δικαιώνει οτιδήποτε και τα πάντα;
Η αγάπη είναι γελοία στην ηλικία μας.
Αλλά στην δική τους, είναι επαναστατικό.
Το μόνο πράγμα που με πονάει
είναι ότι δεν έχω αρκετό σθένος
να σου δώσω το ξύλο που σου αξίζει
που είσαι τόσο αυθάδης και κακεντρεχής.
Όμως θα φύγεις από αυτό το σπίτι αμέσως
και σου ορκίζομαι στον τάφο της μητέρας μου
ότι δεν θα ξαναβάλεις το πόδι σου ξανά σ' αυτό για όσο ζω.
Οφέλια, μαμά, ας μην...
Η ζωή ακρωτηρίασε αυτόν τον κακόμοιρο άνθρωπο πριν από 50 χρόνια
διότι ήταν τόσο νέος και τώρα θέλεις να το κάνεις επειδή είμαστε πολύ μεγάλοι.
Αυτό που θα ήθελα πιο πολύ είναι να βγω έξω από το σπίτι μου
και να συνεχίσω να πηγαίνω, να πηγαίνω, να πηγαίνω,
και ποτέ να μην γυρίσω πίσω.
Λοιπόν, θα .... μπορούσες να πάρεις ένα πλοίο.
Λοιπόν...
Ίσως.
Ίσως και να το κάνω.
Έχω ένα. Τη "Νέα Πίστη".
Αυτό... φεύγει σύντομα.
Κάνει 8 ημέρες για να ανέβει το ποτάμι,
και πέντε ημέρες για την επιστροφή.
Το ταξίδι κάνει καλό στα ταραγμένα πνεύματα.
Εκθαμβωτικό το όραμα της Γης,
να περνά, να αλλάζει...
καθώς ταξιδεύουμε δίπλα.
Πέρασε.
Τα διαμερίσματά σου είναι της αρεσκείας σου;
Είναι η Προεδρική Σουίτα.
Ήταν δική μου ιδέα να το εγκαταστήσω.
Ήθελα να το ονομάσω Γαμήλια Σουίτα.
Θέλεις να μείνεις μόνη;
Εάν το ήθελα, δεν θα σου είχα πει να περάσεις μέσα.
Ο Γιουβενάλ είναι καλός άνθρωπος. Είναι καλός σύζυγος.
Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον καλλίτερο.
Αλλά όταν κοιτάζω πίσω,
υποθέτω ότι..
υπήρχαν περισσότερες δυσκολίες παρά χαρά.
Τόσοι πολλοί ανώφελοι καυγάδες.
Τόσο πολύς θυμός.
Ίσως να είναι ώρα... να αναρωτηθούμε,
με την δυνατή επιθυμία μας να ζήσουμε,
τι να κάνουμε με την αγάπη που αφέθηκε πίσω
χωρίς αφέντη;
Είναι απίστευτο...
πως κάποιος μπορεί να είναι ευτυχισμένος
για τόσα πολλά χρόνια
εν μέσω τόσων πολλών προβλημάτων,
τόσο πολλών λογομαχιών.
Να πάρει!
Και χωρίς πραγματικά να γνωρίζουμε αν ήταν αγάπη ή όχι.
Πήγαινε τώρα.
Όχι τώρα.
Μυρίζω σαν γριά.
Δεν ήμουν ποτέ πιο ευτυχισμένος σε όλη μου την ζωή
Ω, έρωτά μου
Και τι δεν θα έκανα για σένα
Απλά να σε πάρω για μια στιγμή
Μακριά από τον κόσμο
Και κοντά σε μένα
Ω, αγάπη μου
Όπως ο ποταμός Μαγκνταλένα
Που λειώνει μέσα στην άμμο τη θαλασσινή
Θέλω να λειώσω μέσα σου
Υπάρχουν υποθέσεις αγάπης
Που περιμένουν μέχρι τον χειμώνα για να ανθίσουν
Και να πρασινίσουν τη νύχτα του φθινοπώρου
Όπως ακριβώς αυτή η αγάπη που αισθάνομαι για σένα.
Αύριο φθάνουμε...
στο τελευταίο μας λιμάνι προσέγγισης...
Στη Ντοράντα
Λα Ντοράντα.
Και μετά...
γυρίζουμε πίσω για το σπίτι.
Μην κοιτάς.
Γιατί όχι;
Επειδή δεν θα σου αρέσει.
Περίμενα αυτή τη στιγμή 54 χρόνια.
Ναι. Ναι, εσύ...
μου το είπες προηγουμένως.
Παρέμεινα παρθένος για σένα
Είσαι ένας ψεύτης.
- Καπετάνιε, Καπετάνιε. - Σας ευχαριστώ, κύριε.
Καπετάνιε;
- Μιλώντας υποθετικά... - Γεια, πως είσαι;
Γεια.
Μιλώντας υποθετικά.
θα ήταν δυνατόν να κάνουμε το...
- Καπετάνιε. - ...ταξίδι του γυρισμού χωρίς σταματημό;
- Σας ευχαριστώ. - Χωρίς φορτίο.
ή επιβάτες, χωρίς να εισέλθουμε σε κανένα λιμάνι...
Σας ευχαριστώ.
...χωρίς... χωρίς τίποτε;
Είναι δυνατόν. Αλλά μόνον υποθετικά.
Όπως γνωρίζετε καλλίτερα από μένα, η εταιρεία έχει συμβόλαια να εκπληρώσει.
Αλλά υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να γίνει.
Τι είναι αυτό;
Εάν είχαμε μία περίπτωση χολέρας στο πλοίο.
Θα υψώναμε την κίτρινη σημαία και θα μπαίναμε καραντίνα.
Λοιπόν τότε, ας το κάνουμε.
Εγώ διατάζω αυτό το πλοίο, όμως εσείς διατάζετε εμένα.
Εάν το λέτε σοβαρά, απλά δώστε μου την διαταγή γραπτώς
και θα φύγουμε αμέσως τώρα.
Σ' αγαπώ εστεμμένη μου θεά.
Πρόκειται να μείνουμε έτσι.
Δεν μπορεί να το εννοείς.
Από την στιγμή που γεννήθηκα,
δεν έχω πει ποτέ κάτι που δεν το εννοώ.
Και για πόσο καιρό ... νομίζεις ότι μπορούμε...
να μείνουμε έτσι;
Για πάντα.
Για πάντα;
Μετά από 54 χρόνια,
επτά μήνες και έντεκα μερόνυχτα,
η καρδιά μου επιτέλους ικανοποιήθηκε.
Και ανακάλυψα, στην χαρά μου,
ότι είναι η ζωή και όχι ο θάνατος
αυτός που δεν έχει όρια.
Σε σκέφτομαι κάθε μέρα
Σε σκέφτομαι λίγο περισσότερο
Σκίζω τον λόγο μου κομμάτια
Και συνεχίζω να σε σκέφτομαι
Και συνεχίζω να σε σκέφτομαι...
Κατεβαίνω τον Μαγκνταλένα
Πηγαίνω στην Καρθαγένα
Πηγαίνω στη Καρθαγένα
Πηγαίνω, πηγαίνω
Πάντοτε αρμενίζω μακριά
Μαζί με την γυναίκα μου
Τραγουδόντας και τραγουδόντας
Κατεβαίνω τον Μαγκνταλένα
Πάντοτε αρμενίζω μακριά
Μαζί με την γυναίκα μου
Τραγουδώντας και τραγουδώντας
Κατεβαίνω τον Μαγκνταλένα
Ήδη πολλές γυναίκες
Έχουν διασχίσει τον ποταμό
Ήδη στις αναμνήσεις μου
Κατεβαίνω τον ποταμό
Κατεβαίνω τον Μαγκνταλένα
Πηγαίνω στην Καρθαγένα
Κατεβαίνω τον Μαγκνταλένα
Πηγαίνω στην Καρθαγένα
Κατεβαίνω τον Μαγκνταλένα
Πηγαίνω στην Καρθαγένα
Πηγαίνω, πηγαίνω,
πηγαίνω, πηγαίνω.